DE SITUATIE

Alleen dankzij de ramen aan de straatkant van het gebouw kan ik zien dat ze er zijn. Eén keer zwaai ik ’s ochtends naar een oudere man die achter het glas een kopje koffie inschenkt. Hij glimlacht voorzichtig en zwaait terug. Sinds 1 november woont hij met een groep ongedocumenteerde vluchtelingen in een tijdelijke bed-, bad-, broodopvang in de Amsterdamse broedplaats Lola Luid. In één klap hebben niet alleen de Luidjes, maar ook de buurtbewoners er 150 nieuwe buren bij.

DE GETEKENDE JOURNALISTIEK

Bed Bad Brood Buur is een journalistiek beeldverhaal. Sinds een paar jaar zijn strips en beeldverhalen een steeds vaker gebruikte vertelvorm in de journalistiek. Anders dan bij strips, die draaien om fictieve figuren, draait het in de getekende (of ‘grafische’) journalistiek om maatschappelijke onderwerpen en actualiteiten. Als tekenend journalist stap ik de opvang in en praat ik met bewoners en deskundigen. Op deze website publiceer ik elke drie weken een nieuw hoofdstuk waarin ik je meeneem achter de deuren van de opvang.

DE MAKER

Mijn naam is Michelle en ik ben illustrator en grafisch journalist. Sinds 2015 huur ik in Lola Luid een atelier. Van daaruit werk ik aan opdrachten en eigen projecten. Ik vertel het liefst verhalen over onderwerpen en mensen die vaak onzichtbaar zijn. Mijn missie is om die zichtbaar te maken en mensen in aanraking te brengen met het onbekende.